We współczesnym przemyśle szlifowanie stosowane jest powszechnie i odgrywa dużą rolę na liniach produkcyjnych, jest także niezbędne przy wykonywaniu wielu produktów oraz w pracach wykończeniowych. Dlatego nie powinna dziwić wielość metod i urządzeń do tej obróbki skrawaniem.

W dzisiejszym artykule przyjrzymy się dokładnie temu procesowi i rodzajom powierzchni poddawanym szlifowaniu, aby zrozumieć jego wagę i możliwości, które ze sobą niesie.

Co to jest i po co stosuje się szlifowanie metali?

Jak zostało to już zaznaczone we wstępie, szlifowanie jest jedną z powszechnie stosowanych metod obróbki powierzchni. Najprościej ujmując, stosuje się je w celu usunięcia naddatku obróbkowego i chropowatości, nadania kształtu, określonych wymiarów także, żeby usunąć ewentualne defekty powstające w trakcie eksploatacji urządzeń. Ponadto przeprowadza się je również, aby zabezpieczyć daną powierzchnię.

Wykonuje się je z wykorzystaniem szlifierki wyposażonej w narzędzia skrawające - ściernice. Mogą być one wykonane z różnych materiałów na przykład korundu, boru, diamentu, są one połączone odpowiednim spoiwem (gumowym, metalowym, żywicznym itp.).

Rodzaje powierzchni poddawanych szlifowaniu 

Szlifowaniu mogą podlegać różne powierzchnie i przedmioty, a ściernica może pracować, wykonując rozmaite ruchy. Za chwilę omówione zostaną najczęściej poddawane szlifowaniu powierzchnie i kształty.

Szlifowanie wałków

Do tego procesu stosuje się szlifierki kołowe i wykonuje się je na 2 sposoby poprzez szlifowanie kłowe wzdłużne (ściernica przesuwana jest wzdłuż wałka) oraz szlifowanie poprzeczne (ściernica przesuwa się prostopadle do szlifowanego wałka). Szlifowanie wałków może być także kłowe oraz bezkłowe. Zasadniczo polega ono na zamocowaniu wałka/detalu i jego obróbce ruchem obrotowym w celu jego idealnego wygładzenia.

Szlifowanie płaszczyzn

Wykonuje się je, aby uzyskać niezwykle gładką powierzchnię, zarówno małych, jak i dużych powierzchni. Szlifowanie płaszczyzn pozwala nadać im połysk i usunąć zarysowania, zabrudzenia czy ślady rdzy. Może odbywać się ono z zastosowaniem 2 metod: obwodowej (wykorzystuje się ściernicę tarczową) i czołowej (stosuje się ściernicę garnkową albo walcową). Pierwsza jest bardziej czasochłonna, ale pozwala na większą dokładność. Z kolei druga charakteryzuje się wydajnością, lecz mniejszą dokładnością.

Szlifowanie otworów

Odbywa się ono na 2 sposoby: ściernica, jak i obrabiany przedmiot wykonują ruchy, gdzie ściernica ruch posuwowy, a obrabiany przedmiot ruch obrotowy. W przypadku drugiej metody ruch ściernicy jest posuwowy promieniowy. Dzięki niej udaje się uzyskać zarówno niewielkie, jak i bardzo duże średnice. Obróbka tego typu pozwala na dużą dokładność i uzyskanie idealnie gładkich powierzchni. Do jej wad zalicza się za to małą wydajność i kosztowność.

Szlifowanie kształtowe

Polega na odtworzeniu kształtu ściernicy na powierzchni obrabianego przedmiotu. Aby uzyskać taki efekt, ściernica wprowadzana jest w ruch obrotowy z prędkością Vs i wykonuje ruch poprzeczny w kierunku materiału obrabianego. Szlifowanie kształtowe jest wydajne, dokładne i pozwala na uzyskanie kół o małych modułach. Metodą tą wykonuje się na przykład gwinty i uzębienia.


Znajdź firmę zajmującą się szlifowaniem na Staleo.pl
--> https://staleo.pl/katalog-firm/obrobka-skrawaniem


Źródło: Staleo.pl
Redaktor: MRR